
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι η Αστερία.
Που ήθελε πάντα να πάει σε ένα αστέρι.
Και έλεγε :
-Αχ! να είμουν αστέρι ή να πήγαινα σε ένα αστέρι!!!
Και πάντα ξαφνικά έμπαινε η μαμά ή ο μπαμπάς.
Και του λέγαν:
-Κοιμήσου τώρα παιδάκι μου αύριο έχεις σχολείο.
-Δεν με νοιάζει!!!
Η μαμά έκλεισε την πόρτα.
Ξαφνικά εκεί που κοιτούσε πέφτει ένα αστέρι.
Αμέσως, κάνει μια ευχή.
-Να μορούσα νά μουν αστέρι.
Εκεί που κοιμόταν ένα φως έλαμψε πάνομου.
Ένα αστέρι ήρθε να την πάρει.
Στην αρχή νόμιζε οτι είναι όνειρο αλλά δεν ήταν.
Τώρα αυτή η ιστορία της είναι αξέχαστη.
Και τώρα το λέει στα παιδιά της, στούς φίλους και στα εγγόνια της.